Pompy insulinowe

Celem leczenia cukrzycy w wieku rozwojowym jest uzyskanie prawidłowego rozwoju fizycznego oraz przebiegu okresu dojrzewania, odpowiedniego do wieku i płci. Dąży się również do utrzymania wartości HbA1c <6,5.

Metodą z wyboru w leczeniu jest intensywna insulinoterapia bądź za pomocą wielokrotnych wstrzyknięć insuliny lub osobistej pompy insulinowej. W Polsce i w wielu krajach Europy kładzie się nacisk na leczenie cukrzycy u dzieci za pomocą  pomp insulinowych. Wynika to z faktu, że jest to model wygodniejszy, mniej traumatyczny dla dziecka, przy dobrej współpracy na lini mały pacjent-rodzic-lekarz pozwala optymalnie wyrównać poziom glikemii.

Ale czy w normalnym życiu z cukrzycą i pompą insulinową jest tak kolorowo- czy realizujemy z naszymi dziećmi cele o których mówią nam wytyczne?

Jednym z objawów patologicznych cukrzycy jest utrata masy ciała. Dla osób szczupłych jest to objaw niepokojący, natomiast dla tych z nadwagą sukces, który został uzyskany bez większego wysiłku.

Po zastosowaniu leczenia insuliną najczęściej znów przybieramy na wadze osiągając tą z przed rozpoznania choroby.

Osoby otyłe chcąc zapobiec ponownemu przyrostowi kilogramów powinny zwrócić szczególną uwagę na dietę, wysiłek fizyczny oraz wspólnie z lekarzem stosować możliwie najmniejszą dawkę insuliny jaka wystarcza do opanowania hiperglikemii.

Zobacz:

W odpowiedzi na wasze komentarze dotyczące obawy przed przyrostem masy ciała włączeniu leczenia cukrzycy zachęcam do przeczytania nowego na blogu: cukrzyca.medykblog.pl

Pompy insulinowe są najcześciej odporne na zachlapanie, czy krótkotrwały kontakt z wodą (przypadkowy upadek do wody). Jednak decydując się na uprawianie sportów wodnych pompę insulinową trzeba zawsze odłączyć.

Jakich wtedy trzymać się zasad, żeby odłaczenie od pompy było bezpieczne dla Twojego organizmu?

Wiele kobiet chorujących na cukrzycą pragnie również spełnić się w macierzyństwie.

Stawiają sobie jednak pytania: czy mogę zajść w ciąże, czy mam szanse urodzić zdrowe dziecko, jak ciąża wpłynie na stan mojego zdrowia?.

Obecnie sytuacja opieki diabetologicznej nad kobietami w ciąży wygląda dość dobrze. Jednak nadal ciąża u osoby z cukrzycą jest ciążą szczególnego ryzyka i może być obarczona powikłaniami zarówno ze strony płodu i matki.

Coraz więcej kobiet z cukrzycą rodzi zupełnie zdrowe dzieci.

Warunkiem powodzenia położniczego jest odpowiednio zaplanowana ciąża, przy bardzo dobrym wyrównaniu cukrzycy, polegającym na osiągnięciu przed i w czasie ciąży stanu prawie normoglikemii.

Wymaga to wielospecjalistycznej opieki zarówno nad rozwijającym się płodem i matką: lekarza diabetologa, ginekologa-położnika doświadczonego w prowadzeniu ciąż powikłanych cukrzycą dietetyka, neonatologa itd.

Jak prawidłowo przygotować się do macierzyństwa?

Ministerstwo Zdrowia wciąż zauważa tylko problem najmłodszych diabetyków w naszym kraju.

Oczywiście prawidłowe leczenie cukrzycy u dzieci i młodzieży odgrywa istotną rolę i będzie owocowało w dalszym ich życiu z cukrzycą.

W styczniu 2009 roku Ministerstwo Zdrowia ogłosiło zasady refundacji zakupu pomp insulinowych dla dzieci do 18 roku życia wskazując, przy jakich problemach dotyczących przebiegu cukrzycy można będzie się ubiegać do sfinansowanie pompy insulinowej.

• powtarzające się ciężkie hipoglikemie,
• powtarzające się hiperglikemie o brzasku,
• niestabilność glikemii wymagająca co najmniej 7 pomiarów na dobę,
• obecność powikłań cukrzycy,
• kwasica ketonowa.

Podobne zalecania do leczenia pompą insulinową określają również tegoroczne wytyczne Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego. Dotyczą one jednak nie tylko dzieci chorych na cukrzycę, ale również całą populację dorosłych z cukrzycą typu 1.

Zrozumiałe jest wasze kolejne rozczarowanie Ministerstwem Zdrowia, które po raz kolejny omija młode osoby, które ukończyły 18-ty rok życia, pozbawiając ich prawa do nowoczesnego leczenia cukrzycy, od wielu lat dostępnego w innych krajach Europy. Rzadko kto w wieku 18-stu lat jest na tyle samodzielną młodą osobą zdolną do utrzymania ogromnych kosztów wynikających z zakupu i utrzymania pompy insulinowej.

Apeluję zatem do stowarzyszeń osób chorych na cukrzycę w całym kraju o aktywność i wywieranie nacisku na rządzących.

“Ruch zastępuje wiele leków ale żaden lek nie zastąpi ruchu” stało się hasłem sesji poświęconej wysiłkowi fizycznemu, która się odbyła w czasie XXII Zjazdu Towarzystwa Diabetologicznego w Poznaniu.

O korzystnym wpływie wysiłku fizycznego w cukrzycy nie trzeba już dziś przekonywać ani diabetyków ani lekarzy.

Powstaje jednak pytanie jaki rodzaj wysiłku fizycznego jest zalecany w cukrzycy? Czy fakt posiadania cukrzycy może zniszczyć moją karierę sportową.

Wasze wątpliwości rozwiał Michał Jeliński -Mistrz Olimpijski z Pekinu w wioślarskiej czwórce podwójnej.

Jako światowej klasy sportowiec wział wspólnie z lekarzami udział w dyskusji dotyczącej sportu i cukrzycy a dla czytelników tego bloga przesyła “słodkie” pozdrowienia.

Pan Michał od kilku miesięcy jest użytkownikiem pompy insulinowej jednak swoje największe sukcesy sportowe osiągnął stosując wielokrotne wstrzyknięcia insuliny z użyciem penów.

Serdecznie dziękujemy naszym wspaniałym “pompiarzom” za aktywny udział w 2 tygodniu pompowym odbywającym się w Klinice Chorób Wewnętrznych i Diabetologii w Poznaniu. Był to czas w którym wspólnie wami wymienialiśmy się doświadczeniami z praktycznego podejścia do leczenia cukrzycy za pomocą osobistej pompy insulinowej. Jak zwykle swoją najgłębszą wiedzą podzielili się z nami osoby czynnie zaangażowane w leczenie i edukację jak prof. dr hab. Ewa Wender- Ożegowska, mgr. Teresa Bembenek-Klupa, dr. Tomasz Klupa.

Wysokie oceny jakimi oceniliście “tydzień pompowy” daje nam motywacje do dalszej kontynuacji tego typu przedsięwzięć i form edukacji.

Oto kilka najważniejszych uwag praktycznych podsumuwujących ” 2 tydzień pompowy” w Poznaniu.

Dyskusja z udziałem pacjentów, lekarzy, dietetyka oraz pielęgniarki zajmującej się edukacją osób z cukrzycą toczyła się na znane, ale jakże niezwykle ważne tematy.

Po kolei odpowiadaliśmy sobie na pytania?

Czy odżywiam się racjonalnie?

Czy potrafię obliczyć moje dobowe zapotrzebowanie kaloryczne oraz czy zachowuję odpowiednią proporcję składników pokarmowych (45-50% węglowodanów, 20 % białka, 30 % tłuszczów)?

Czy oprócz obliczania wymienników węglowodanowych zwracam również uwagę na indeks glikemiczny?

Czy potrafię prawidłowo wyliczać zawartość węglowodanów, białek i tłuszczów w pokarmach?

20 kwietnia 2009 roku w Klinice Chorób Wewnętrznych i Diabetologii w Poznaniu rozpoczęło się aktywne szkolenie z zakresu intensywnego leczenia cukrzycy przy użyciu osobistych pomp insulinowych.

Jednym z pierwszych i podstawowych tematów, które zawsze się przewija w edukacji osób z cukrzycą jest zagadnienie diety.

Wielu z was się czasem zastanawia, często pytając swojego lekarza, dlaczego pomimo stosowania pompy insulinowej nie osiągam zadowalających poziomów cukru?

W takiej sytuacji trzeba sobie zadać podstwowe pytania:

Jaka jest moja wiedza na temat cukrzycy?

Czy przeliczam dobrze wymienniki węglowodanowe i białkowo-tłuszczowe- czy podaję insulinę raczej “na oko”?- czy oprócz bolusów prostych podaję również bolusy złożone i przedłużone?

Jak mam ustawiony przepływ podstawowy i czy wykorzysuję różne warianty bazy w zależności od okoliczności?

Czy wystarczająco często zmianiam włucia i przestrzegam związanych z tym zaleceń?

Uczestnicy “tygodnia pompowego” właśnie się nad tym zastanawiają, a TY?

20 kwietnia 2008 w Klinice Chorób Wewnętrznych i Diabetologii zaczynamy kolejne szkolenie z zakresu intensywnego leczenia cukrzycy za pomocą osobistej pompy insulinowej.

Zainteresowanie pobytem w klinice i wzięciem udziału w szkoleniu w trakcie “tygodnia pompowego” rośnie. Niestety jednorazowo możemy przyjąć około 20 osób.

W związku z dużym zapotrzebowaniem na tego edukację będziemy się starać w miarę możliwości zwiększyć ich liczbę.

O kolejnym terminie poinformujemy wkrótce.

Pompy insulinowe – plan szkolenia 20.04.2009