Pompa insulinowa okiem pacjenta – zalety

Witam wszystkich obecnych i odwiedzających tutejsze forum.

Mam 26 lat, na cukrzycę zachorowałem mając 3,5 roku, kiedy to o takim blogu jak ten można było tylko pomarzyć. A szczytem ówczesnej „technologii” w leczeniu cukrzycy były paski do badania glukozy we krwi.  Pierwszy, drugi i każdy kolejny lekarz  łudził nadzieją, że cukrzyca stanie się chorobą w pełni wyleczalną i że wciąż trwają badania zmierzające do tego, aby tak się stało. Dla mnie badania te trwają już 22 lata. Biorąc pod uwagę to jak ewoluowała technologia pomocna diabetykowi od strzykawek wielorazowego użytku, glukometrów, penów do pomp insulinowych. Mogę powiedzieć, że to właśnie elektronika przyczyni się najszybciej do leczenia cukrzycy.

I tak, jestem posiadaczem osobistej pompy insulinowej. Dlaczego się na nią zdecydowałem?

Odpowiedź jest prosta. Dzięki niej mogę na dłuższą chwilę „zapomnieć” o tym, że choruję. Przede wszystkim uwolniłem się od nieuniknionego podawania bazy porannej i wieczornej, co wiązało się ze znanymi każdemu cukrzykowi przerostami i bólem. Zastrzyki, które nieustannie sobie podawałem zastąpiłem naciśnięciem odpowiedniego klawisza na pompie. Tzw. Bolusa. W pompie, którą posiadam istnieje możliwość dostrzykiwania bolusów złożonych – to wyrównuje poziom glukozy w przypadku spożywania białek i węglowodanów i tłuszczów.

Wielu z nas nieraz zauważyło wady w leczeniu penem, często dostrzykiwana insulina „zawodziła”  z pompą jest inaczej.

Mając pompę insulinową czuję się bardziej komfortowo- dla niewtajemniczonych wyglądem przypomina zwykły telefon komórkowy.  Z penem-wiadomo jak bywa-kłucie itp.

Do jej zalet mogę z pewnością zaliczyć wiele elektronicznych funkcji np. Powiadamianie o kończącej się insulinie  a pen? Wiadomo, jest tylko strzykawką.

Mogłoby się wydawać, że pompa wyklucza długie kąpiele czy basen. Zapewniam, że tak nie jest.

Przy tylu opisanych zaletach żal wspominać o jej niewielkich wadach- bo takie też są. Pocieszające jest to, że nie jest ich dużo

Pozdrawiam

Pr – oko pacjenta
(na co dzień słodki tata)

.